Op je 50ste je droom waarmaken

Posted in People by
droom waarmaken

Ik heb best wel een hekel aan het woord powervrouw. Tegenwoordig word je al een powervrouw genoemd als je met een lichte verkoudheid toch naar je werk gaat. Maar mijn moeder, die durf ik best een powervrouw te noemen. Ze besloot op haar vijftigste het leven zoals zij dat kende volledig om te gooien. Ze ging van huisvrouw en overblijfmoeder naar werkende vrouw die ook nog eens een deeltijdstudie volgde, en dat terwijl ze het vroeger al bij haar mavodiploma voor gezien hield. Deed ze gewoon allemaal even.

Voor een schrijfopdracht besloot ik haar verhaal op te schrijven, omdat ik het zo inspirerend vind. Na die opdracht is er verder nooit iets mee gedaan, dus publiceer ik ‘m hier. Ik zal mijn moeder vanaf dit punt gewoon bij haar voornaam noemen, anders wordt het ook zo ongemakkelijk.


Diana maakte op haar 50ste haar dromen waar: “Ik wilde eindelijk ontdekken wie ik was” 

Diana (51) zette zichzelf jarenlang aan de kant: haar gezin kwam altijd op de eerste plaats. Totdat de kinderen het huis uitgingen en ze in een zwart gat viel. “Ik was mezelf compleet verloren.”

Het ging eigenlijk al vroeg niet zoals Diana wilde. Ze was zestien en net klaar met de mavo, en had geen idee wat ze wilde. Maar wat ze wel wist, is dat ze al van jongs af aan een kinderwens had, en een drang om te zorgen. Een opleiding tot kraamverzorgster leek daarom een logische keuze. “Maar toen ik me aanmeldde, bleek de opleiding al vol te zitten en moest ik iets anders gaan doen. Ik had nog leerplicht, dus thuis zitten kon ik niet. Toen ben ik uit gemakzucht maar de modevakschool gaan doen.” Dat bleek het toch niet helemaal te zijn, en na twee jaar stopte ze ermee. “Ik was gelijk helemaal klaar met school, het voelde zo demotiverend.”

Carrière maken stond onderaan het lijstje

“Tijdens mijn opleiding werkte ik parttime in een lokale schoenenwinkel, dus ik verdiende al wat. Dat smaakte naar meer: nadat ik met mijn opleiding stopte, besloot ik fulltime aan het werk te gaan in die schoenenwinkel. Het heeft er ook mee te maken dat ik mijn man toen heb leren kennen: hij volgde een dure opleiding aan de universiteit, en we wilden toch wel samen gaan wonen. Iemand moest dus het geld verdienen.” Dat Diana weinig drang had om toch een vervolgopleiding af te maken, kwam ook een beetje van huis uit. “Ik kwam uit een arbeidersgezin en we hadden het niet heel breed, maar ook zeker niet slecht. In mijn familie was het normaal dat de vrouw thuisbleef als huisvrouw, en het motto was ‘goed is goed genoeg.’ Carrière maken, dat stond niet hoog op het lijstje.”

“Ik wilde nu toch eens gaan ontdekken wie ik nog meer was naast moeder van, vrouw van, en dochter van.”

Toen Diana zwanger werd, besloot ze daarom te stoppen met werken. Eén van haar grootste wensen, moeder worden, was nu uitgekomen: en goed was goed genoeg. “Na nummer een volgde er al snel een tweede en derde kind, en ik wilde er graag voor hen zijn. Ik heb daar nooit spijt van gehad, maar jarenlang stond mijn gezin op nummer eén. Doordat mijn man een drukke baan met veel verantwoordelijkheden had, en veel reizen naar het buitenland, kon ik ook eigenlijk niet anders. Maar zo langzamerhand cijferde ik mijzelf compleet weg. Naast vrijwilligerswerk op de basisschool van mijn kinderen, had ik eigenlijk niets voor mezelf.”

Terug de schoolbanken in

Jarenlang stond ze daar niet zo bij stil, totdat de oudste twee dochters het huis uit gingen en de jongste, zestien jaar oud, ook haar eigen leven begon te leiden. Diana was toen precies vijftig jaar oud. “Dan begin je toch wel te denken: wat nu? Wie ben ik nu eigenlijk? Ik was mezelf compleet verloren, had nooit tijd voor mezelf gehad, en wilde nu toch eens gaan ontdekken wie ik nog meer was naast moeder van, vrouw van, en dochter van.” Diana ging eens bij haarzelf na haar interesses waren: ze was altijd al nieuwsgierig naar het alternatieve, homeopathische genezing, en die drang om te zorgen. “Ik wilde eigenlijk na al die jaren wel weer iets gaan leren, dus ben ik gaan zoeken naar opleidingen die aansloten bij die interesses. Zo kwam ik uit op de open dag van een energetische therapeutenopleiding. Een opleiding waar je door middel van energieën mensen in hun eigen kracht probeert te zetten. Het was een verademing: er waren allemaal vrouwen die in eenzelfde soort situatie zaten en die ook dachten van: dit gaan we gewoon doen, waarom niet? Je bent nooit te oud om te leren.”

Diana zit nu in haar tweede jaar en zal na haar examen een gecertificeerd therapeut zijn. “Maar dat vond ik nog niet genoeg: die opleiding was maar een dag per twee weken, dus ik zat nog steeds de rest van de week thuis, buiten het zorgen voor mijn twee honden om. Ik besloot me een baan te zoeken, en nu werk ik ook twee dagen per week in de thuiszorg. Ik bied oude mensen een helpende hand om nog thuis te kunnen blijven wonen.” Dus de cirkel is rond: waar ze als jong meisje droomde om een baan in de zorg te krijgen, is ze nu eindelijk waar ze moet zijn. “Het is alleen van baby’s naar de ouderen gegaan.”

Het was een verademing: er waren allemaal vrouwen die in eenzelfde soort situatie zaten en die ook dachten van: dit gaan we gewoon doen, waarom niet?

Vergeet jezelf niet

Dian’s toekomstplannen staan in ieder geval nog niet vast. “Misschien kan ik deze opleiding wel gebruiken om ouderen te helpen, ik weet het niet. Ik heb nog geen plannen om een praktijk op te starten, ik heb ook het gevoel dat ik nog niet klaar ben met leren. Ik zou het graag verdiepen met een extra opleiding, misschien in energetische massage of voetreflexologie. Dan heb ik in de toekomst ook meer te bieden, mocht ik wel therapeut willen worden.”

Wat zou ze andere vrouwen mee willen geven, die het moeilijk vinden een carrière met het moederschap te combineren? “Ik heb er geen spijt van gehad dat ik ben thuisgebleven, ik was er altijd voor mijn kinderen. Dus ik zou nu niet zeggen dat vrouwen wel de volle vijf dagen moeten gaan werken. Maar wat je ook doet, vergeet jezelf niet. Zorg dat je altijd iets voor jezelf hebt wat je helemaal geweldig vindt, naast je gezin of baan. Zet jezelf ook af en toe op de eerste plaats.”

(We zijn nu een paar maanden verder en mijn moeder is inmiddels geslaagd voor de opleiding. Trots!)

Fotografie Larm Rmah

3 september 2019
Previous Post Next Post

Leave a Reply