Een paar maanden geleden ging mijn relatie uit, en kon ik niet meer alleen zijn met mijn gedachten. Normaal las ik urenlang boeken, ging ik in bad om ‘na te denken’, en kon ik in de trein onderweg naar werk heerlijk uit het raam staren. Dat lukte nu even niet meer. En het enige wat wél hielp om mijn gedachten te verzetten en me beter te voelen, was Gilmore Girls. Urenlang lag ik in foetushouding op bed te kijken, en volgens mij wist het geratel van Lorelai Gilmore mij ook weer als eerste aan het lachen te krijgen. De seizoenen liepen gelijk met mijn fases van ‘genezing’, en toen ik de laatste aflevering bekeek, had ik daarna ook echt het gevoel dat ik er eindelijk overheen was (en dat heb ik het over de échte laatste aflevering, niet over dat afschuwelijke extra seizoen dat een aantal jaar geleden is uitgekomen. Daar wil ik niet over praten).

En nu, in deze gekke, verwarrende tijd, merkte ik dat ik weer behoefte had aan zo’n serie. Inmiddels ben ik helemaal verslaafd aan The Marvelous Mrs. Maisel, en het verbaasde me ook niet dat deze van dezelfde schrijfster als Gilmore Girls komt (Amy Sherman Palladino is officieel mijn meest favoriete persoon in deze wereld). En er zijn meer van dat soort troostende, feel good series en documentaires. Hier mijn lijstje met favorieten.

  1. Gilmore Girls 
    Ja, ik heb het net al uitgebreid besproken, maar voor degenen die het niet kennen ook even een korte samenvatting. Gilmore Girls gaat over alleenstaande moeder Lorelai Gilmore en dochter Rory Gilmore, die in het kneuterige dorpje Stars Hollow wonen. Iedereen kent elkaar, en er wonen een aantal eccentrieke gevallen. Het verhaal begint wanneer Rory is aangenomen op een dure privéschool, de eerste stap in het verwezelijken van haar levenslange droom om op Hardvard te studeren. Lorelai komt erachter dat ze het schoolgeld niet kan betalen, en moet een beroep doen op haar schatrijke ouders, waar ze een bekoelde relatie mee heeft.Het fijnste aan deze serie is het warme bad-gevoel van Stars Hollow (ik wil er ook wonen), de humor, de chagrijnige diner-eigenaar Luke, en de eindeloze referenties naar klassieke popcultuur.
  2. The Marvelous Mrs. Maisel
    Deze serie heeft hetzelfde warme bad-gevoel als Gilmore Girls, iets waar Amy Sherman Palladino blijkbaar erg goed in is. Miriam ‘Midge’ Maisel is een typische jaren vijftig huisvrouw en steunt haar man in alles, tot hij haar verlaat voor zijn secretaresse. Midge ontdekt door deze gebeurtenis dat ze een talent heeft voor stand-up komedie. Susie Mayerson, de chagrijnige eigenaresse van café Gaslight, heeft dit al snel door, en biedt aan haar manager te worden, met alle hilarische gevolgen van dien.Het fijnste aan deze serie is wederom de humor, wederom de chagrijnige café-eigenaar (ik heb een zwak voor mensen die even moeten ontdooien maar eigenlijk een heel klein hartje blijken te hebben), en de jaren ’50-muziek en kleding. Vooral dat laatste. Ik wil ook een petticoat.
  3. Friends
    Ja, ja, ik weet het, niets nieuws onder de zon. Maar ik moét hem toch even noemen. Want wat is er nu fijner dan een avondje Friends binge-watchen? Ja, je huis uit mogen en cappuccino’s drinken op een terrasje, maar dat gaat nu even niet, Karen. Er zit geen limiet aan hoeveel keer je Friends kunt kijken, want het verveelt nooit. Dat is niet wetenschappelijk bewezen, maar ik denk dat dat niet lang meer duurt.Het fijnste aan deze serie is de ’90s cultuur, de band tussen de vriendengroep waar ik voor eeuwig jaloers op zal zijn, en Matt LeBlanc’s kaaklijn.
  4. The world’s most extraordinary homes
    Ik heb al eerder geschreven over mijn obsessie met huizenprogramma’s. En deze is mijn favoriet. Dat komt vooral door de presentatoren: ze zijn zo lekker Brits en gepassioneerd en elke keer als Caroline Quentin gaat praten wil ik met English Breakfast Tea en een dekentje op de bank zitten. Maar ook de huizen die langskomen zijn adembenemend: kijk vooral de aflevering ‘Forest’ van seizoen één. Magical.Het fijnste aan deze serie is Caroline’s moederlijke enthousiasme, Piers’ passie voor architectuur, en de inkijkjes in bizarre huizen (voor zover het huizen te noemen zijn).
  5. Downton Abbey
    Het is alweer een aantal jaren geleden dat ik deze serie heb gekeken, maar ik wil eigenlijk wel weer beginnen. Want ik weet nog wel dat ook deze serie een warm bad-gevoel geeft. Of misschien voel ik me gewoon automatisch getroost wanneer ik een Brits accent hoor? Toch ooit maar naar Engeland verhuizen, dan. Anyway, voor de mensen die onder een steen hebben geleefd en Downton Abbey niet kennen: het gaat over een rijke Britse familie die in een groot Engels landhuis woont in de periode 1912-1925. Je volgt het leven van de familie én hun bedienden, die in een eigen vleugel in het landhuis wonen.Het fijnste aan deze serie is de posh Engelse cultuur, en het is een kostuumdrama. Voor mij is dat al genoeg, eerlijk gezegd.

Fotografie Drew Taylor