Ja, we zitten alweer één hele maand in deze situatie. Aan de ene kant vloog het voorbij, aan de andere kant lijkt het inmiddels een jaar geleden dat ik voor het laatst een voet op kantoor zette en gezellig een drankje dronk met vriendinnen.

Een paar maanden geleden vond ik een halve dag thuiswerken al vreselijk en had ik volmondig ‘nee’ geantwoord op de vraag of het me zou lukken om vier weken thuis te zitten. En kijk me nu eens: ik ben nog steeds niet (volledig) doorgedraaid! Hoera. Een terugblik op de afgelopen maand.

Quarantaine week 1: ontkenning & paniek

De eerste week verkeerde ik afwisselend in een staat van ontkenning en volledige paniek. Eerst troostte ik mezelf met de gedachte dat deze situatie echt niet lang kon duren, en dat ik gewoon even moest doorzetten. Ze (de overheid, de illuminatie, wetenschappers, wie dan ook) konden ons toch niet maandenlang thuis opsluiten? Maar toen kwam de beruchte ‘1 juno’ persconferentie en bleek het toch wél te kunnen. Paniek! Kortsluiting! Ik kón helemaal niet zo lang thuis blijven. Ik had zoveel plannen voor deze lente en zomer. Nu wordt dit hele jaar één grote tijdsverspilling! Ja, deze week had ik het moeilijk. De koelkastdeur ook, want die opende ik ongeveer iedere tien minuten, op zoek naar troostvoedsel.

Quarantine week 2: plannen & productiviteit

De tweede week had ik me er grotendeels bij neergelegd dat ik de komende weken thuis zou moeten gaan doorbrengen. Sterker nog, het idee trok me wel aan. Mede door alle fanatieke, productieve en creatieve mensen die ik zag op social media, voelde ik me geïnspireerd om allerlei Grootse Plannen voor de quarantaine tijd te maken. Ik maakte een lijstje met boeken die ik wilde lezen, films die ik wilde kijken, deed fanatiek mee aan online sportlessen, én bestelde mijn eigen aerial hammock zodat ik na deze periode de beste van mijn klas zou worden (publiek lacht op de achtergrond).

Week 3: depressie

De week erna is al mijn enthousiasme in één klap weg. De klap was zo hard, dat hij me op de bank sloeg én mijn Netflix aanzette! Sleutelwoorden van week drie: depressie. Lusteloosheid. Nog Meer Eten. Ik had nergens zin in en vroeg me af waar al die extra tijd was die ik zogenaamd zou moeten hebben. Ja, ik had minder reistijd naar werk, maar die tijd gebruikte ik nu gewoon om extra te werken. Oftewel: er kwam helemaal niets terecht van al die Grootse Plannen van de week ervoor. Met die online sportlessen ben ik inmiddels ook afgehaakt.

Week 4: de week van Tik Tok

Ja, ik schaam me om het toe te geven, maar ik ben ook gezwicht en besmet geraakt met het Tik Tok virus (inmiddels net zo besmettelijk als corona). Na mijn zusje maandenlang uitlachen omdat ze naar die ‘domme filmpjes keek’, doe ik nu precies hetzelfde. Ik heb zelfs een video geplaatst (van mijn matige aerial hammock kunsten), en kreeg meer dan 1.800 views, dus ik mag mezelf inmiddels #tiktokfamous noemen. Een ander thema van deze week: ZON. Ik heb zelfs een eerste duik genomen in mijn ouders zwembad. Een bijwerking hiervan is wel dat ik héél veel moeite heb met me concentreren op werk. Ik heb die keukentafel inmiddels wel gezien, en mijn nek en rug zijn er ook een beetje klaar mee.

En hierna?

Inmiddels gaan we dus week vijf in. Over één week en één dag gaan we horen wat de volgende maatregelen zullen zijn. Gaan we na april zo verder, of krijgen we langzaam weer wat vrijheid terug? Ik weet het niet. Ik hoop natuurlijk op het laatste, maar inmiddels weet ik wel van mezelf dat ik het óók zal overleven als het niet zo is. Al moet ik er nog een miljoen Tik Tok video’s voor bekijken.