Ik knipte zelf 25 cm van mijn haar af

Posted in Diary by

Dit bericht heb ik geschreven voor en is eerder gepubliceerd op Margriet.nl 

Het lijkt een ware trend te zijn op social media de laatste tijd: mensen die hun eigen haar knippen. Soms met jaloersmakend resultaat, maar het lukt ook weleens minder goed (lees: het eindigt met tranen en een bezoekje aan de kapper). Ik had een spontane bui en zette ook de schaar in mijn haar.

Wanneer het op mijn haar aankomt, heb ik het altijd redelijk veilig gehouden. Het is heel vol en dik, met een stevige slag: dan heb je vaak wat minder opties dan wanneer je heel steil haar hebt. Maar de lengte, die heeft nogal gevarieerd door de jaren heen. Om de drie à vier jaar ben ik toe aan iets nieuws en knip ik er een heel stuk af. Om er vervolgens spijt van te hebben en het weer te laten groeien tot de veilige lengte halverwege mijn rug. En dat herhaalt zich steeds weer.

Dat wil ik ook!

Ik zat nu duidelijk in de ‘ik wil het kort’-fase. Maar als ik iets in mijn hoofd heb, dan moet het ook echt gelíjk. Dus toen ik op YouTube een filmpje tegenkwam van een meisje dat haar eigen haar in een korte bob knipte, dacht ik: ‘Dat wil ik ook!’. Zo gezegd, zo gedaan. Ik deelde mijn haar op in vier verschillende staartjes en plaatste een tweede elastiekje op de hoogte waar ik wilde knippen.

Makkelijker gezegd dan gedaan

Maar dan komt het moment waarop je echt moet gaan knippen. Ik had me al die tijd heel stoer gevoeld, totdat ik het ook echt moest gaan doen; toen kreeg ik het ineens Spaans benauwd. Maar nu kon ik toch echt niet meer terug: die schaar moest erin. En wat bleek: dat is moeilijk! Ik was wel een minuut lang aan het knippen voordat ik eindelijk door dat staartje heen was. Misschien lag het ook aan de dikte van mijn haar en aan het feit dat ik geen kappersschaar in huis had liggen, maar ik ging ontzettend scheef. Daar was ik al bang voor. Maar: niets aan te doen, nu moest ik door.

Even schrikken

Uiteindelijk had ik alles afgeknipt (ik heb gemeten: staarten van 25 cm eraf!) en kon ik het resultaat bekijken. Elastiekjes eruit, en voilà: mijn bob. ‘Wat is het kort!’ dacht ik eerst geschrokken. Maar eerlijk is eerlijk, toen ik over de eerste schrik heen was: niet slecht. Aan de achterkant staken er wat rare, lange plukken uit, maar die waren er zo uit. De bob was ook een beetje asymmetrisch, dat wel. Maar het eindigde niet in tranen en ik hoefde ook niet meteen (met schaamrood op de kaken) naar de kapper te rennen. En die 25 cm kon ik mooi doneren.

Geen aanrader

Nu heb ik natuurlijk het geluk dat ik licht krullend haar heb, dus al die oneven plukjes vallen bij mij niet zo op. Als je heel steil haar hebt, zou ik je niet aanraden om dit te doen. Ik zou het überhaupt niet aanraden, want hoe cool ik me ook voelde: het geeft heel, heel veel stress. Dan kan er toch uiteindelijk toch niets op tegen een ontspannend bezoekje aan de kapper.

haar

Fotografie (openingsbeeld) Averie Woodard

23 juli 2019
Previous Post

Leave a Reply