Quirine in de doeken: mijn eerste Aerial Hammock ervaring

Posted in Diary by
aerial hammock

Kijk, dat ik niet van sporten houd, is een understatement. Ik háát het. Ik heb de afgelopen twee jaar een abonnement op de sportschool gehad en ik ben er denk ik welgeteld drie keer binnen geweest (en één keer daarvan was voor het opzeggen van mijn abonnement). Maar toen een vriendin vertelde over haar nieuwe hobby, aerial hammock, voelde ik toch ergens een sprankje enthousiasme. Ik wilde ook. Vooral toen ik zag hoe zij door de lucht vloog alsof het niets was (spoiler: het is niet niets).

Dat ik sporten nu zo haat, is eigenlijk best vreemd. Vroeger deed ik het hartstikke veel, en sterker nog, ik was er goed in. Ik heb zes jaar op turnen gezeten, twee jaar op streetdance en daarnaast ging ik ieder jaar skiën met mijn familie. Op de middelbare school kreeg ik ook nog de nodige beweging tijdens gym (met tegenzin, dat wel). Toen ik naar de universiteit ging, hield dat allemaal in één klap op. Ik werd een niet bewegende, chips-etende en bierdrinkende nietsnut. Tenzij je die vijf minuten fietsen naar de universiteit en urenlange dansmarathons in de club meetelt als beweging.

Inmiddels zijn we zes jaar verder en heb ik niet meer gesport. Ik kon gewoon geen enkele sport bedenken die ik leuk zou kunnen vinden. Pogingen tot hardlopen eindigden in hyperventilatie en zelfhaat, momenten in de sportschool eindigden in verspilde tijd en ja, zelfhaat. Daarom verbaasde ik mezelf toen ik over aerial hammock hoorde en zowaar zín kreeg om dat te gaan doen. Oké, het is iets meer circus en iets minder jezelf-kapot-rennen-tot-je-neervalt gehalte, maar het is een sport.

Twee weken spierpijn

Aerial hammock is namelijk precies wat de naam zegt: je hangt in de lucht in een doek, en vervolgens doe je allerlei coole trucjes. Maar nu laat ik het een heel stuk makkelijker klinken dan het is, want geloof me, het is afzien. Ik heb inmiddels twee lessen gehad en kan ook al twee weken niet lopen van de spierpijn. Mijn vriend moet me omhoog trekken als ik van de bank af wil en mijn rolgordijn kan ik niet naar beneden doen omdat mijn armen niet omhoog kunnen. Het heeft er misschien iets mee te maken dat ik mijn spieren ook al zes jaar niet gebruikt heb.

Maar dat is wel de reden waarom ik zo enthousiast werd van aerial hammock: je wordt er stérk van. Je moet je eigen lichaamsgewicht kunnen tillen en jezelf met je buikspieren in allerlei moeilijke bochten wringen. Daarnaast word je er flexibel van, want je acrobatische toeren zijn toch wel het mooist als je die spagaat in de lucht kunt doen (en er niet als een halfbakken zeester bijhangt, zoals ik nu). Allemaal dingen die ik zocht in een sport: ik begon met mijn schrijfbaan namelijk langzaam te verstenen naar de houding waarin ik de hele dag achter de computer zit. Vingers in typ-stand en al.

aerial hammock

Onflatteuze houding

Bij mijn twee lessen aerial hammock (ik volg ze bij Pole Inspiration Dance Studio) ben ik eens lekker opgerekt en losgeschud. Tja, die spierpijn neem ik dan maar even voor lief. En de pijn tijdens de lessen zelf ook, want dat had ik niet voorzien – hoe rete pijnlijk het is als er zo’n doek in je taille of dijbeen snijdt. Daar hang je dan, in een heel onflatteuze houding, helemaal in de knoop en al jammerend dat je naar beneden wilt ‘want het doet écht héél erg pijn’. Ik heb vast een goede indruk achtergelaten. Maar verder ben ik helemaal fan van mijn nieuwe hobby. Ik beweeg, mijn spieren zijn wakker geschud, én wie weet kan ik over vijf jaar bij het circus. Hoera!

Wijze lessen

Zie jij aerial hammock na mijn betoog ook helemaal zitten? Hier even een paar dingen die ik heb geleerd in mijn twee lessen. Ik raad je aan dit advies ter harte te nemen.

  • Doe bedekkende kleding aan. Ja, armen en al. Had ik al gezegd dat hammocken pijn deed? Ik heb de brandblaren om het te bewijzen.
  • Als we het toch over kleding hebben: ga voor een high waisted broek die niet doorschijnt. Je hangt in de meest rare houdingen en als je een beetje pech hebt, kan iedereen meegenieten van je bilspleet. Wil je niet.
  • Plan geen intensieve dingen de dag na de les, want het spijt me om je te moeten vertellen dat je die dag als een kreupel omaatje zal moeten doorbrengen. En als je in zo’n slechte staat bent als ik, de dag erna waarschijnlijk ook. En die daarna.
  • Eet je laatste maaltijd minstens anderhalf uur van tevoren. Je wilt niet ondersteboven hangen en je hele lasagne weer naar boven voelen schuiven. Geloof me, I’ve been there.

aerial hammock

14 november 2019
Previous Post

2 Comments

  • Reply Lisa

    Fijn dat je iets gevonden hebt wat je wél leuk vindt! Ik kan me voorstellen dat het niet echt voelt als sporten, maar meer als spelen. En ondertussen krijg je toch een goede workout 😉 Het staat bij mij nog steeds op mijn lijstje om ooit eens te doen!

    23 november 2019 at 13:36
    • Reply thatbrunette

      Klopt inderdaad, ik geef hier veel minder snel op omdat het leuk is om eindelijk dat trucje te kunnen. In de sportschool dacht ik na 2 min op de loopband al ‘het is wel goed’. Zou het zeker eens proberen :)!

      25 november 2019 at 14:27

    Leave a Reply

    Verder lezen: